Kody kreskowe

Kod kreskowy jest graficznym odwzorowaniem informacji cyfrowej za pomocą czarnych kresek i białych odstępów pomiędzy nimi. Umożliwia on kodowanie cyfr i liter w celu ich szybkiego i bezbłędnego odczytu w późniejszym czasie. Cała idea opiera się na tym, iż powierzchnie jasne odbijają światło, podczas gdy powierzchnie ciemne je pochłaniają. Natomiast czytnik, za pomocą głowicy składającej się z elementu światłoczułego i źródła światła oświetlającego pole kodu, błyskawicznie analizuje kod kreskowy i przetwarza go na zawartą w nim informację .

Na świecie istnieje wiele systemów kodowania ( EAN, UPC, Codabar, Code 39, Code 128 itp.) różniących się układem kresek i możliwościami kodowania (cyfr, liter, ilości znaków). Stosowane są w wielu dziedzinach handlu, przemysłu, medycyny, transportu i logistyki, a nawet w biurach. W handlu od ponad 20 lat używany jest system EAN/UPC i tego typu kod umieszczany jest na opakowaniach wszelkich towarów - co ułatwia ich obrót hurtowy lub detaliczny. Zastosowanie kodu kreskowego ułatwia prace ewidencyjno-kontrolne, udoskonala i przyspiesza obsługę Klienta, usprawnia prace inwentaryzacyjne minimalizując pomyłki oraz umożliwia automatyczne sygnalizowanie braków w zaopatrzeniu lub kontrolę jakości w trakcie produkcji.

Budowa kodu

Podstawowe elementy kodu to:

  • tło kodu o odpowiedniej barwie, która dobrze odbija światło emitowane przez czytnik
  • układ kresek (z odstępami miedzy nimi) o odpowiednich szerokościach, reprezentujący oznakowanie towaru
  • numer zakodowany (zapisany cyframi arabskimi) - tylko dla informacji człowieka, czytnik nie bierze go pod uwagę, dla niego informacją jest tylko odpowiedni układ kresek
  • znacznik marginesu - znak > po prawej stronie wyznaczający marines ochronny. Jest to znak pomocniczy ułatwiający określenie prawego marginesu ochronnego. Nie jest on konieczny (nie zawsze występuje), konieczne jest jednak zawsze zachowanie właściwego marginesu - lewy margines ochronny orientacyjnie wyznacza początek pierwszej cyfry
  • marginesy ochronne - strefa nie zawierająca żadnych elementów graficznych, o określonej szerokości po lewej i prawej stronie kodu o barwie tła (lewy margines jest większy od prawego) .

Rozmiary kodów

Kody mogą mieć różne rozmiary, przy czym, im mniejszy kod, tym mniejsze są dopuszczalne odchyłki odwzorowania szerokości kresek i odstępów miedzy nimi. Przez to bardziej dokładny musi być proces drukowania (drukarki muszą mieć wyższą rozdzielczość DPI) i trudniej jest otrzymać właściwą jakość kodu. Do oznaczania czytelności kodów używa się mils'ów (1 mils = 0,025 mm) - podawana wartość określa najwęższy elementu kodu i jest wyznacznikiem rozdzielczości dla czytników. Standardowy kod ma 4-5 mils'ów (0,101mm - 0,127mm) i większość dostępnych na rynku czytników radzi sobie z takimi kodami bez problemu - do kodów 2 i 3 mils'owych potrzeba już bardziej specjalistycznych urządzeń.

Wielkość całego kodu można określać współczynnikiem powiększenia lub w skrócie symbolem SC. Wartość nominalna o współczynniku powiększenia 1 (100%) oznaczona jest symbolem SC2. Maksymalne dopuszczalne pomniejszenie kodu wynosi 80% (wsp. 0.8, SC 0), natomiast powiększenie 200% (wsp. 2.0, SC9).

Ta strona używa ciasteczek (cookies) w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Czytaj więcej »